Caipirinha!! Τι μαγικό ποτό... Casassa, lime και Βραζιλιάνικη ζάχαρη... Γενέθλια λοιπόν, μόνος σε μία χώρα της Λατινικής Αμερικής, έξω στα κλάμπ. Απο γνωριμίες άλλο τίποτα, εκείνη όμως την βραδυά ήθελα να είμαι μόνος, όπως και όταν ήρθα σε αυτό τον κόσμο την ίδια μέρα και ώρα αλλα καμπόσα χρόνια παλαιώτερα. Έχω καταλήξει λοιπόν σε κάποιο κλάμπ και πίνω, βλέποντας καλίγραμμα κορμιά να χορεύουν γεμάτα αισθησιασμό τους χορούς της Λατίνας. Εμφανώς ζαλισμένος αλλα με αίσθηση του χόρου και των κινήσεών μου, παίρνω τη 16η caiprinha μου και βγαίνω έξω να πάρω αέρα. Γνωστοί και άγνωστοι ένας συρφετός, δέν αναγνωρίζω τίποτα, υπόσχομαι πως αυτό ήταν το τελευταίο μου ποτό και ετοιμάζομαι για μέσα. Δέν προλαβαίνω να γυρίσω την πλάτη μου και νιώθω ένα φιλί στο λαιμό... meu amor μου λέει και γυρίζω να δώ ποιά είναι. Δέν διέκρινα και πολλά (το αλκοόλ είχε επιδράσει βαθύτερα απο ότι νόμιζα), είταν μία μικρή παρέα απο καλίγραμμες μουλάτες. Cade voce απαντάω όλο ενθουσιασμό και ξεκινάμε μία ελαφριά κουβέντα γεμμάτη χειρονομίες απο την μεριά τους και φανφαρισμούς.. κάπου εκεί ακούστηκε και η λέξη putaria.. και η κουβέντα πήγε για εκεί. Η διάθεσή μου είχε πιά αλλάξει, τώρα που το σκεύτομαι πρέπει να είχα κορδωθεί σάν τον Λόρδο, με το ηλίθιο παρουσιαστικό του μεθυσμένου που προσπαθεί να το πάιξει καμπόσος.. τρομάρα μου! Με καθαρά ερωτική τρέλλα σε λίγα λεπτά είμασταν στο ταξί για το ξενοδοχείο. Σουίτα, σαμπάνια, κάτι να τσιμπήσουν τα κορίτσια, τσιγάρα πολλά, γέλια, κυνήγι και ατζουμπαλιές στα διάφορα κρεβάτια, μέχρι που η ατμόσφαιρα είχε πιά ζεσταθεί αρκετά και τα χάδια γινόντουσαν όλο και πιό πρόστυχα. Γδυθήκαμε καθ' οδόν για το τζακούζι με τις σαμπάνιες μας. Κάτσαμε αντικρυστά και ξεκινήσαμε τα γλυψίματα στους όμους, το σώμα, το λαιμό, το στήθος. Φυσικά (εκ του ούκ άνευ..) στο παιχνίδι γρήγορα μπήκαν και τα πατουσάκια τους. Casoho μου έλεγαν, γέλαγαν και σπρώχνανε τα δαχτυλάκια τους στο στόμα μου. Γρήγορα τα δαχτυλάκια τους αντικαταστάθηκαν με τα βυζάκια και τα μουνάκια τους. Άλλη απο μπροστά, άλλη πισωκολητά, όρθιες πιά μία μία κολόυσαν τις τρυπούλες τους στο στόμα μου ενώ χαιδεύονταν και φιλιώντουσαν μεταξύ τους. Σηκωνόμαστε απο το τζακούζι και πάμε στο κρεββάτι............ και κάπου εδώ η διήγηση σε πρώτο χρόνο τελειώνει. Απο εδώ και πέρα μπορώ να διηγηθώ μόνο ότι νομίζω οτι έγινε, βάση μίας αναλαμπής και πολλών φωτογραφιών στην κάμερά μου.. Πολύ το ποτό, ζεστό μπάνιο και αμέσως στο παγωμένο απο τον κλιματισμό δωμάτιο, μάλον λυποθύμησα με το που ξάπλωσα στο κρεββάτι. Η πρώτη φωτογραφία έιταν με εμένα στην μέση του κρεββατιού, με τα πόδια να περισσέυουν απο το κρεββάτι και σκεπασμένος με το σεντόνι απο τον λαιμό και πάνω (????). Στις αμέσως επόμενες φωτογραφίες, τα κοριτσάκια που τελικά είταν 3 παίζαν μεταξύ τους σε διάφορες στάσεις, γλυφόντουσαν και δαχτυλωνόντουσαν με κλειστά μάτια, όλο τρέλλα. Είταν όντως μουλάτες, χρώμα σοκολάτας γάλακτος, λίγο πιό νέες απο εμένα και με κορμιά λάμπάδα, απο αυτά που δέν περιγράφονται!! Στις επόμενες φωτογραφίες μου ποζάραν τα μουνάκια τους και παίρναν πόζες μία μία σε διάφορες στάσεις, σάν μοντέλα. Μετά αποφάσησαν να με πειράξουν και ξεκίνησαν να μου τον γλύφουν σε όλους τους συνδιασμούς.. άλλη στην κοιλιά, άλλη στο καυλί, άλλη στα αρχίδια, νομίζω εξαντλήσανε την φαντασία τους. Απορείας άξιον το οτι μου σηκώθηκε, δέν ξέρω άν γίνεται συνήθως και σε άλλους και δέν έχω ξαναβρεθεί σε τέτοια κατάσταση για να το επιβεβαιώσω.. Επίσεις δέν ξέρω άν τελέιωσα, δέν φιλοτιμήθηκαν να ολοκληρώσουν το φωτογραφικό έργο ή βαρέθηκαν κατα την προσπάθεια. Οι τελευταίες πόζες είταν μία πρωτοβουλία τους για victory pose, όρθιες με το ένα πόδι στο σώμα μου. Η αναλαμπή μου είταν οταν ένα δυνατό τράνταγμα με ξύπνησε. Είταν ο ρεσεπσιονίστ, τα κορίτσια και ένας φουσκωτός! Ο τοπικός κανόνας είναι οτι τα κορίτσια δέν φεύγουν απο το δωμάτιο εάν η ρεσεψιόν δέν το επιβεβαιώσει δια ζώσης φωνής με αυτόν που έμεινα πάνω... θα έχουν δέι και αυτών τα μάτια τους... Άκουσα να μαλώνει ο ρεσεπσιονίστ τα κορίτσια και τρέκλισα ανάμεσά τους. Έπιασα απο το παντελόνι μου 300 δολάρια, έβαλα απο 100 στην τσέπη της κάθε μίας και αφού τις φίλησα τρυφερά μία μία (νομίζω!), τις ξεπροβόδισα μέχρι το ασανσέρ. Φύγαν και αυτοί του ξενοδοχείου, τέλος... Ξύπνησα στο κρεββάτι αργά το μεσημέρι. Ήπια 70 λίτρα νερό, παράγκειλα ένα καφεδάκι και καθώς το έπεινα προσπαθούσα να καταλάβω πού είμαι, γιατί είμαι εκει και τα υπόλοιπα που ακολουθούν τέτοιες κρεπάλες. Κάπου εκεί πήρε το μάτι μου την φωτογραφική μου μηχανή στο τραπέζι και απορρόντας πώς βγήκε απο την τσέπη του τζίν μου ξεκίνησα να βλέπω τις φωτογραφίες με τα κατορθώματά μου και να ξετυλίγω ένα κομμάτι του μυστηρίου.. Τα χρήματά μου και τα ταξιδιωτικά μου έγγραφα είταν όλα στην θέση τους. Στο μπάνιο μετά το ντούζ και αφού εντόπισα μία γεναία πιπιλιά πλάγια του λαιμού μου, μου μπήκε η ιδέα!! Βρε ΛΕΣ ? ? ? Σχεδόν με τρόμο πλησίασα το χέρι στον κόλο μου και ψηλάφησα την περιοχη.. ούφ!! είτε "ΛΕΣ" και είταν μαστόρισες, είτε "ΔΕΝ ΛΕΣ" και την γλύτωσα! Δέν θα μάθω ποτέ, σκεφτόμουν καθώς τελείωνα τον καφέ μου... Απ΄ότι φαίνεται είταν μία φανταστική νύχτα με πολύ γέλιο απο την μεριά των κοριτσιών, μάλον το διασκέδασαν απο όλες τις πλευρές. Το δωράκι μου είταν αυθόρμητο, δέν μου ζητήθηκε, έτσι μου βγήκε εκείνη τη στιγμή και ευτυχώς είταν καλοδεχούμενο. Ακόμα δέν έχω καταλάβει ποιά είταν η meu amor, άν την ήξερα, άν με είχε απλά σταμπάρει ή είχε ακούσει καμία ιστορία απο κάποους κοινούς γνωστούς... αδυνατώ... το ίδιο και για τις δύο φίλες της, δέν αναγνώρισα καμμία. Την επόμενη έφυγα απο την χώρα και σε επόμενη επίσκεψή μου δέν έτυχε να περάσω απο την περιοχή, τα ίχνη μας χάθηκαν. Να είσαστε καλά κορίτσια μου, θα σας θυμάμαι για πάντα, ευχαριστώ! BESOS !
